09-12-14

SELFIE

EEN SELFIE SCHIETEN AAN EEN AVONDRAAM IN MAART

(genomineerd voor de Hofvijver Poëzieprijs Den Haag 2014)

1

De maan neemt

van het water
waar ze in schijnt
een trage foto
met de maan erop.

2

De angst voor verlies en de hoop
op eeuwen; de moed om dit nu
in taal te bevriezen: aan niets gebrek.
Zij zit bij een raam, met langzame
gebaren. Beven deed zij vroeger meer,
in gebouwen met te veel gebreken.
In de samenspraak, vaak verweer,
troepten klanken tot geklonter samen
en keerde wat zij richtte tot haarzelf
terug: zoveel spitser, zoveel bitser.
‘Als de pijlen op uw boog zijn ook
uw kinderen’, zo sprak een oudgediende.
‘Ik ben bang voor een boemerang’, dacht
zij later, na veel gewin en veel gemis.

3

Nu waadt zij door de avond als een stille
ober – zij weet hoe ver een boogschot is.
Zij kent de laagste list van Koning Winter:
mist, de laatste wade over zijn bewind.
Maart heeft de sleutel van een nieuwe kist:
lente legt zich langzaam aan het raam.
Als oud zwart zeer is sneeuw vergeten;
de ijsbloem van weleer verteerd
door licht en wit en meer.

4

Straks gaat het dagen. Zij verwacht
wat komen wil en stil kan blijven staan.
Zovelen zijn haar daarin voorgegaan.
Het moet de boog zijn die beweegt
en niet de snaar voorwaar.
Het is de buigzame hoop die de hoek
van de angst verkleint – tot daar.
Zo spint soms taal een web.
Elk raam is een boek met open einder.
Elk huis heeft wat glas
om te kijken hoe het was,
als het is en wat het wordt.

5

En het gelaat dat wordt weerkaatst,
is de weerkaatsing van dat gelaat.
Dat zicht. Zo trefzeker is deze maand
dat hij in dodental zelfs november
spilzuchtig ver achter zich laat.
Zo nieuw ook, zo licht de kleuren
in de verse gewaden. Het onzichtbare
is bekend, het onzegbare niet.

6

Het is daarom dat zij gaat
als een ober bij een raam
met langzame onderwatergebaren
in een avond die de hare is,
en de hunne, en van niemand.
Zij is het die beweegt en bevriest,
zij die wacht, kijkt en kiest.
In de maand van een trage maan
die in zichzelf verzonken uit de doka
van een waterspiegel breekt.

7

De maan neemt
van het water
waar ze in schijnt
een trage foto
met de maan erop.

De commentaren zijn gesloten.