15-06-14

GEDICHTLOOSHEID

GEDICHTLOOSHEID

Pleidooi tegen poëzie

Niets is wat het lijkt. Alles is anders.
Dichters proberen dat niet te beschrijven.
(Het is misschien ook onbeschrijfelijk).
Anders beschrijven ze het. En besterven ze het.
Daar zijn ze als de dood voor, de zg. goede dichters.
Liever zwijgen ze angstvallig op karige witte bladen.
Op de Schaal van Dichter
hebben ze dan een streepje voor door niets te doen.
Ze worden bekend omdat ze zwijgen.
En dat is goed.
Met gedichtloosheid moet je leren omgaan.
Wat moet je anders met al die onzin?
Dat gedoe tussen de regels?
Die zinsverduistering?
Laat die blaren maar braak liggen.
Hou dat witte blad maar voor je mond.
En als je leest, trek dan je stoute schoenen aan,
loop weg voor metrum, rijm en metafoor,
en ga voor rechte regels en volle zinnen.
Want niets is wat het lijkt. En alles is anders.