03-09-12

ZE

ZE

Het is altijd ze.

Ze hebben het gedaan.

De laatste dorpsgekken stierven in 1977.
Groene weduwes spreken op souffleurssterkte over autoloze zondagen.
Honden met gele tanden bewaken hun territoria.
Wind riekt naar vochtige bladeren.
Het dorp is een afgelopen kermis,
een staketsel waar zeeën van heimweemoed om slaan.

Ze hebben het gedaan.

Het is altijd ze.

De commentaren zijn gesloten.