25-07-09

DE PRIK

 

Ken je Wilma van de Vredelaan?
Het is heel even wat minder goed
met het wicht gegaan. Nee: niet zo erg
als in dat gedicht van de spin Sebastiaan.

 

Wilma heeft daarnet een spuit gehad.

Ze straft de hele straat met huilbuien.

Iedereen moet het maar weten.

Wie steekt nu zoiets uit, nou: in.

 

Wilma woont in een kasseienstraat

met links en rechts een erehaag van bomen.

Eerst bleef ze even in verzekerde bewaring,

dan mocht ze naar de Vredelaan komen.

 

Wilma’s wieg staat nu al boven.

Ze groeide namelijk als kool.

Vier maanden en drie spuiten later

is er zelfs al sprake van getater.

 

Wilma eet gezonde groentepapjes

en lust ook nog altijd fles na fles.

Ze heeft voor elke halve dag een pakje

en kijkt niet op een spatje min of meer.

 

Wilma’s beentjes zijn voortdurend in beweging.

Het is haar eerste lente op de aarde.

Ook haar armpjes slaan een maat

waar tempestoso voor geschreven staat.

 

Wilma gaat uit werken in de crèche,

heel flexibel, moet je horen:

ze laat de uren glijden afhankelijk

van allerlei verpamperde factoren.

 

Wilma weet een park wel te waarderen.

Dat kan zowel buiten zijn als binnen.

Maar in allebei de gevallen, weer of geen weer,

houdt ze het helaas niet altijd droog.

 

Wilma staakt inmiddels haar gehuil.

Die spuitgast heeft haar al genoeg pijn gedaan.

Voor een prikje gaat ze nu naar soesland;

het is weer even peis en vree in de Vredelaan.

09-07-09

HORECANE!

Smikkel smoel smul smile. Smile smul smoel smikkel. De kok is van de kook. Hij heeft boter op zijn kop. Zijn heilig oliesel brandt an. Warme lucht en rook. Wil je er een op je smoel of wil je er een op je smikkel?