12-06-09

MESSAGE

Ja: hij zou met haar naar Schotland gaan.
Hoogten, bergen, dalen, stokers, monsters.
Dat was stellig beloofd heel lang geleden,
in het bronstijdperk van hun beschaving.
Loze woorden echter, dom gewauwel, dure eden.
Schots werd het gaandeweg en inderdaad,
ook scheef: geen druppel die nog overbleef
in de zee van liefde over welks baren hij ooit
varen zou, met haar, eindelijk en metterdaad.

Nee: op de schotsen van hun huwelijk
dronk hij zijn malts met regelmate
en doolde daardoor rond in alle staten,
helaas niet in het lang beloofde Schotland.
Onverdunde whisky kreeg de bovenhand.
Zo werd hij zelf een monster in zijn eigen loch,
een leugen waar zij niet meer in geloofde.

Zie: nadat hij zijn laatste fles had ontzield,
en de doodshik hem had geveld,
sprak zij tot hem, voor zijn steen geknield:
je enkele reis naar het eeuwig jachtveld
heb ik betaald met rinkelend statiegeld.
Nu jij er bent geweest, is het hier feest.
Eindelijk zit er schot in de zaak,
al is het met een wrange nasmaak.

De Cutty Sark voer toen uit met haar aan boord.
Nooit ofte nimmer is nog iets van haar gehoord.

De commentaren zijn gesloten.