30-03-07

NAGEBOORTE

Zijn vaderbeen in haar palmhartigheid. Waarom vormen verdriet en vreugd altijd een vloeibaar lied op hort en stoot van snot en zaad en traan en zweet en bloed. Het breekt op stel en eisprong een paar aan op hun schaal van ribben. In de naam van totem, kerf en bloed, samen. En het kind dat spruit wisselt bomen en dromen en was van huiver het omen, amen.

20-03-07

VALENTINE'S DAY

Hoe laat is het op de wereld? Wijs over vijf in Athene. Uren hebben oren in Moskou. Ik krijg het koud, ben alleen en wacht al jaren op jou. Blauw is de plek waar ik woon. Tijd stremt in rimpels als melk. Stervend in ijshitte, winterwoestijn waad ik door spiegels, fata morgana’s en baad ik in water van scherven. Liefste, zo wordt het later dan laat. In het diepst van de dag tast ik naar het holst van de woorden om je met Valentine’s Day passioneel te vermoorden.

10-03-07

DOOD VAN EEN DENKER

De telbare tijd telt niet. Iets anders moet ons aanvloeien en ons de neus doen ophalen voor het tussenschot dat leven heet. Dat riekt naar einde: een soort uitgeteldheid waar stank en brij na volgen, desgewenst as na vuur.