30-03-07

NAGEBOORTE

Zijn vaderbeen in haar palmhartigheid. Waarom vormen verdriet en vreugd altijd een vloeibaar lied op hort en stoot van snot en zaad en traan en zweet en bloed. Het breekt op stel en eisprong een paar aan op hun schaal van ribben. In de naam van totem, kerf en bloed, samen. En het kind dat spruit wisselt bomen en dromen en was van huiver het omen, amen.

De commentaren zijn gesloten.