01-02-18

OMDAT IK NIET KAN VOETBALLEN OF SCHILDEREN

OMDAT IK NIET KAN VOETBALLEN OF SCHILDEREN

 

Is gladheid tienmaal geboden.

Met ‘stylo’s’ moet je echter opletten.

Zoals met stiletto’s.

Alles wat je zegt, het geschrevene,

schijnt het, blijft. En glijdt. Welaan dan:

schrijven is voetballen is strijken

in stijl is breien is balpennen

is schilderen en biccen als de beste

en weten wat je niet deert.

Glijdt het? Ja, het zweert

allemaal samen om ter dichtst.

Maar de president ontkent.

Ik heb dit niet geschilderd.

Gladheid geboden dus.

Ik zal u met verve schrijven

over wat mij niet beroert,

want wat me wel beroert,

blijft uiteraard van mijn eigen.

Ik bal, ik pen, ik strijk, ik bic, ik brei

in stijl, ik glij en rijm ligt alleen op daken

van ansichten, niet in gedichten.

Geen achterklap, of ik word ziek.

Gladheid, mijn god, doet u een bod?

Met uw beste bic?

02-01-18

PAPIEREN VLIEGERTJES

PAPIEREN VLIEGERTJES


1


Kerselona, Appelonia,
zuidenwinden, oostenvruchten,
hoeve, have daar gelaten.
Ook de navel
is als laatste bergplaats
nu gehavend.

Keerkringen, zuurtegraden,
zwaartekrachten:
men schuilt, men schut, men stut.
Geen dak zo zwak
of er wordt beschut.

Er staan hekkens
om het huis dat we voor u hebben. 
Maar bovenal passeert geluidsnormaal
om de zoveel tijd een vliegtuig
in een baan om uw hoofd.

U kunt in afwachting
papieren vliegertjes vouwen.
While we remember nine/eleven.

 

 2


Knesselare, Appelterre,
het luchtruim beneemt u de adem.
We are Belgium,
te klein voor een weerbericht,
maar weliswaar beschikkend
over tricolore schutkleuren.

We hebben bieren, chocolade
en ten minste twee talen.
We are B-Fast
als we zelf vertrekken kunnen
in het aanschijn van de camera’s.

En waar we ook zo goed in zijn:
we shall remember
dode paarden, gifgroene wolken,
veelvouden van soldaten
en eigen volk dat vlucht
van Vlaamse velden weg.

Ja: wij hebben de juiste papieren
om nooit meer te vergeten.
You shall remember.

02-12-17

ROBINSON, EEN VERTELLING

Robinson, een vertelling

 

Zo'n eiland was aan te treffen:
ik hoefde alleen nog een reis
uit mijn dromen weg te kappen
en omgespoeld zoals het verhaal het wil
daar in het zand te bijten.

'The rest is silence': zo vreselijk
stil, dat ik in een god geloofde,
liever dan in overleven en een zwitsers mes.

Geschiedenis werd aardrijkskunde.
Splinternieuws was eeuwen oud.
De polsslag van de tijd verzwakte,
de haven in mijn hoofd verzandde.

Mijn mens werd schier een eiland.

Maar her en der
vond ik hem weer uit.  

 

30-10-17

WINTERTIJGER

WINTERTIJGER

 

Mijn hond woont in de winter:
een ijstijger met haren pakje aan.
Ik ben een trage trapper in de sneeuw.
Op mijn slede liggen spek en bonen.

Ginder kringelt rook uit een schouw.
Dat is vast een warme keet
waar ze straffe whisky schenken
in deze woestenij van sneeuw en bomen.

‘Het Hoge Noorden is best gezellig’
brom ik met een diepe kelderstem.
De barman knikt. Ik zet mijn muts af
en wrijf stevig in mijn ruige handen.

‘Hoe heet je hond ook weer?’ vraagt
een bloedmooi meisje bij de kachel.
En net als ik in haar ogen kijk
en ‘Mirza’ zeggen wil, word ik wakker.

Wat een afknapper.

26-09-17

LOVE FROM RUSSIA

Love from Russia

 

Ik ben een Rus in mijn gedichten.

Ze moeten steppe hebben. En ook

stad. Ik wil er oude wind in horen,

gesuizel en uitstervend hoefgetrappel.

Met koude handen woorden warmen

en die op de zwarte markt verkopen.

Want Russen kunnen luisteren

naar gefluister in gebladerte

en ijzige stilte tussen bladzijden.

Ze kennen de regels; ze lezen ertussen

en kussen zowel de zielsverwant

als de dwingeland. Over trage boten

zingen zij; ter kerke waden zij.

Terwijl het stormt in hun hart

bij het woeden van winter,

het zinderen van zomer.

O tsarina, laat me jouw revolutie zijn

voor de duur van een oud gedicht.

27-08-17

GODDELIJKE CYCLUS

G-PLEK

 

God geve het.

Zaligheid draagt geen kleren.

Zieligheid kan uw deel zijn

wanneer het hoofd een zonde bedrijft

op dit erf.

 

FOUTEN VAN GOD

 

Het is niet onopgemerkt gebleven.

De weggerolde steen.

De lege plek.

 

DE SCHREEUW

 

Ik ben die ben.

De hemel

het gesperde nu.

De eeuwigheid

een tel die aantikt.

 

Van de dode niets dan zoets.

Hij is die was.

 

VERGROTENDE TRAP

 

Kerk.

Kerker.

 

DOGMA

 

I’m goD.

30-07-17

ZWAARTEKRACHT

Uitgeverij Kleinood & Grootzeer (Bergen op Zoom) is verheugd dat ze voor het eerst een bundel mogen uitgeven van dichter Joris Denoo.

Met uitzondering van 'Torhout, vers aan huis', een bundel gedichten over zijn geboortestad, die hij in 2010 op uitnodiging publiceerde, is het inmiddels al tien jaar geleden dat Joris Denoo nog iets van zich liet horen in poëtische boekvorm. 'Zwaartekracht' bundelt poëzie met een specifiek thema, gebaseerd op persoonlijke ervaringen. De goede lezer zal tussen de regels wel degelijk ontdekken waar het over gaat. Overigens behandelde de auteur deze thematiek (epilepsie) ook al in enkele jeugdboeken (Vallen en opstaan, uitg. Lannoo en Een blauwe plek, uitg. De Eenhoorn).

Diverse gedichten verschenen in de loop der jaren in literaire bladen (o.a. een cyclus in het Nieuw Wereld Tijdschrift) of werden met een nominatie of bekroning onderscheiden. Joris Denoo (°1953, Torhout) publiceerde naast poëzie ook columns, verhalen, essays, theaterteksten en jeugdboeken. Hij won voor die genres o.a. de Guido Gezelle Poëzie Prijs Brugge, de Toneel Schrijf Prijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en letterkunde, Gent en van de provincie West-Vlaanderen, een Essay Prijs van diezelfde Koninklijke Academie, de Jeugdboeken Prijs van de Stad Tielt en diverse prijzen en nominaties voor verhalen, voornamelijk in Nederland. Hij schreef het scenario voor de volksfilm 'Tine, een mokkel van haar sokkel' en werkte intens mee aan de educatieve taalmethodes Kameleon en Verrekijker (uitg. die Keure) en het digitale platform Kweetet (uitg. die Keure). In 2017 verschijnt ook 'Verlichte gedichten' (uitg. Acco Leuven/Den Haag), een leerboek voor jongeren en hun opleiders over omgaan met poëzie.

Uitnodiging digitaal Zwaartekracht 002.pdf

26-07-17

MEN

MEN

 

Laten we alsnog het woord mens

maar weer door persoon vertolken.

Het scheelt in graden en verbruik

en het is quasi overal inzetbaar

zoals het woord aap in eendere bossen.

01-07-17

DE DICHTER HIJ LIGT ER

DE DICHTER HIJ LIGT ER

 

Mijn hond zou in de winter wonen,

de maan dan schuilen achter wolken.

Er was ook wind uit oude dagen

en de veerman zou van kou gewagen

 

die niet meer ophield tot die brief er kwam

waarin de wereld om verschoning vroeg

voor wat mij allemaal was aangedaan:

miskenning jegens mijn geniaal bestaan,

 

als een rimbaud in een bos van dwaling,

een baudelaire wiens schrijven voor verdwazing

doorging. Men zou dan eindelijk beseffen

dat mijn pen 's werelds raadsels op kon heffen.

 

Die bode zou ik schielijk groeten, desnoods

een glas aanbieden voor zijn wintervoeten.

Pas als hij dan weer was weggegaan,

zou mij het lachen nader dan het huilen staan.

 

In deze rimboe van verwarring zou ik zegevieren,

in dit dorp van dwazen alsnog de trommel slaan.

Zingen zou ik, dat ik het altijd al geweten had:

een dichter weegt zo zwaar als zijn gedicht,

maar soortelijk stijgt hij over zijn gewicht.

06-06-17

TIME IS ON MY SIDE

TIME IS ON MY SIDE

 

Tijd ligt aan banden om polsen.

De zandloper is trouw tot de laatste korrel.

De metronoom verkavelt om de haverklap.

Met de regelmaat van een boeddha

wordt het telkens weer later als vroeger.

 

Maar tegen de klok in wordt geschreven:

tegen beter weten in overleven.

01-05-17

SCHRIJVEN

SCHRIJVEN

Vulpen en Picon op scherp.
Nu nog een onderwerp.
En dan dat Ene Boek.
Maar die verdomde zon.
Mijn goeie bril is zoek.
Een mus op het gazon.
De kat wil nu naar buiten.
Het ruikt al lekker.
Ik hoor buurman fluiten.
Haal de stekker er maar weer uit en
neem ook je Picon mee naar buiten.

15-04-17

MEMORY LANE

MEMORY LANE

 

Bomen zomen deze straat af.
Zonder einde.
In hun kruinen ruist rumoer van revolutie.
In hun takken kraakt een voorraad vrede.

Oud zijn ze.

Stambomen hebben zich
aan hun boomstammen geschurkt.
Hun schors gepeld, hun jaarringen geteld.


Als de wind door deze bloemlezing van bladeren lispelt,
herinnert de kruin zich de wortel,
zoals de wortel zich de kruin herinnert.

05-03-17

VERLICHTE GEDICHTEN

PERSBERICHT VERLICHTE GEDICHTEN


Na ‘Amuzementen’ (Leerboek met concrete sessies Muzisch Taalgebruik) publiceert uitgeverij Acco Leuven/Den Haag nu ‘Verlichte gedichten’ (Leerboek over omgaan met poëzie + bloemlezing gedichten) van Joris Denoo. De doelgroep is opnieuw jongeren van 9 tot 14 plus hun juffen, meesters, leraren, docenten of begeleiders. Ook buiten een schoolcontext kan ‘Verlichte gedichten’ functioneren. Leuk, concreet en leerzaam. Net als ‘Amuzementen’ dat kan. Denkt u hieraan ter vervanging van het klassieke paasei, de nieuwe vulpen, het zoveelste kookboek voor een verjaardag, het moeizaam bedachte sintcadeau, de eindeschooljaarsgift aan uw teamgenoten of bij bezoek aan de Boekenbeurs. U kan dit leukste en leerrijkste poëzieboek voor jongeren en ex-jongeren ook vlot bestellen via www.acco.be, rubriek Uitgeverij. Ook voor 'Amuzementen' kan dit nog. Lukt dit niet, dan kan dat ook via joris.denoo@telenet.be of 0479630279. Hier kan u ook een concrete Taalmuzische workshop voor juffen en meesters bestellen, en voor uw pedagogische studiedagen, waarin de beide leerboeken geconcretiseerd worden. September 2017 publiceert de Nederlandse uitgeverij Kleinood & Grootzeer ook een nieuwe dichtbundel van Joris Denoo:  ‘Zwaartekracht’. De gedichten hebben een heel specifiek thema.

Bron van inspiratie

'Verlichte gedichten' biedt een mooie bloemlezing poëzie, waarin niet alleen leraren, maar ook leerlingen inspiratie kunnen vinden. Het boek levert bovendien gespreksstof over poëtische teksten van allerlei slag.

De auteur

Joris Denoo heeft jarenlang ervaring als docent aan de Lerarenopleiding van Vives, campus Torhout. Hij is ook schrijver, dichter, blogger en columnist en werd bekroond met allerlei verhalenprijzen.

Contact

Voor een persexemplaar, de boekcover en de contactgegevens van de auteur:
Camille Vielvoye, camille.vielvoye@acco.be, 016 62 80 51


Amuzementen. Muzische momenten met taal, Acco, ISBN 9 789033 480591
Verlichte gedichten. Omgaan met poëzie, Acco, ISBN 9 789463 441216

September 2017

Zwaartekracht. Gedichten, Kleinood & Grootzeer (Nl), ISBN/EAN 978-90-76644-83-7

CoverVG.pdf

16-02-17

DUINEN

DUINEN


licht ons op laat ons staan
vervoeg ons tot een honderdvoud
neem ons op de korrel
maar verklap dit eiland niet

verbuig ons onder brekend licht
sta ons toe u nader te bepalen
verdwaal met voorbedachten rade
maar bewaar wat wij verbergen

waad met langzame gebaren
door dit meervoud van een weelde
grijp ons aan heb ons liggen
bestijg onze rimpelflanken

omschrijf dan dit verwende nest
met een zilte regenboog van woorden
en vertel vooral de mensen niet
van deze schroeiplek zonder weerga

17-01-17

ISFAHAN

ISFAHAN

 

De telbare tijd telt niet.

Iets anders moet ons aanvloeien

en ons de neus doen ophalen

voor het tussenschot dat leven heet.

Dat riekt naar einde:

een soort uitgeteldheid

waar stank en brij na volgen,

desgewenst as na vuur.


Zei de tuinman.

24-12-16

GALGENMAAL

 Galgenmaal

 

Een kraai wiekt door de lucht.

De zon zakt bloedrood tussen wolken.

De avond valt. Mijn maag rommelt

als een doodstrom; ik kokhals.

 

Dat geklop daarbuiten komt niet

van een specht: een gespierde timmerman

bouwt een schavot voor mij. Een boze kok

slijpt een valmes de breedte van mijn hals.

 

Rodekool: mijn purperen doodvonnis.

Mijn leven rolt zich als een film

voor mijn ogen af: ijs en hamburgers,

kroket, ketchup en friet. Maar dit!

 

De doodstraf wacht. Ik ben dapper.

Straks komt de gevangenisaalmoezenier.

Ik ben niet te bekeren. Hij mag mijn rodekool.

Of de cipier. Vaarwel, vanuit mijn dodencel.

21-11-16

{VERBORGEN} AGENDA

[ Verborgen ] agenda

 

Hoe minder het moet hoeven, hoe beter.

Het polsstarrig tikken van een tijd

mag als een dwaas record

voortdurend weer verbroken worden.

Een mum, een kik, een tel

krijgen voorrang van slechts zichzelf.

Wie buiten de tijd aantikt,

komt in de goede boeken.

Wat het bestaat niet op te vallen,

krijgt om ter roodste voorsprong.

En alsof dit alles nooit genoeg is,

mag er met scherp geschoten worden

op de bewijsgeer en de landmeter.

Immers: de aarde is voortdurend rond.

Men komt steeds zichzelf weer tegen.

Alleen het overbodige luistert nauw:

een mandje fruit op de evenaar,

een stomme film in Bombay

en op een motorkap een spiegelei.

 

Wat kan het warm zijn

als het niet koud is.

07-10-16

{HORS D'} OEUVRE

[ Hors d’ ] oeuvre

 

De grootste zwijger schrijft niet.

Hij stapelt woorden als een wering

waarachter het oorverdovend stil blijft.

Dat zwijgen is zeer hevig daar.

Het stuit, uit volle borst.

Aldus is deze stilte zo geletterd,

dat zij alles overstemt.

Want zij is niet opgelegd.

Zie: noch de ogen, noch de schreeuw

zijn gesperd.

 

Wat kan een klein gerucht

een grote stilte doen ontstaan.

 

23-08-16

CONTE D'AUTOMNE

CONTE D’AUTOMNE

 

De zon hangt in de touwen.

Het oker grijpt de bomen.

Ik laat de lampen branden

en ook de poort blijft open.

 

De klok vermaalt het wachten.

De muren spitsen oren.

Contouren gaan vervagen.

De wind verdwaalt in avond.

 

Ik wou je zeker schrijven.

De herfst verzamelt blaren.

Hij bloemleest nerven, scherven.

Maar wat laat ik jou lezen?

 

De dagen worden jaren.

De tijd wordt wijzer, wijzer.

Dat tikken is verstikkend

en ik word grijzer, grijzer.

 

Ik heb er geen verhaal op.

Het blijft bladstil; ik weifel,

maar laat de lampen branden

en ook de poort blijft open.

 

21-06-16

SPOORLOOS

SPOORLOOS

 

Tegen strakke blauwte bovenal
bidt een zwever
met gespreide vleugels.

In de diepte die daaruit ontstaat
zindert zomer als gewijde opera.

Laat me langzaam waden tegen scherpte in.

Tijd stippelt een hoge vogel uit.
Aan de verte huilt een hond
die in de winter woont.

Wat laat ik na:
te ontbreken.

26-05-16

MEMORY LANE

MEMORY LANE

 

Bomen zomen deze straat af.
Zonder einde.
In hun kruinen ruist rumoer van revolutie.
In hun takken kraakt een voorraad vrede.

Oud zijn ze.

Stambomen hebben zich
aan hun boomstammen geschurkt.
Hun schors gepeld, hun jaarringen geteld.


Als de wind door deze bloemlezing van bladeren lispelt,
herinnert de kruin zich de wortel,
zoals de wortel zich de kruin herinnert.

 

29-04-16

SPROOKJE

SPROOKJE

Iemand speelde me naar binnen.
Ik maakte een buiteling
en bevond me in het buitelland.
Klaar.

14-03-16

FOX POPULI

FOX POPULI

Ik wandel met de windhond.
Het is een weer om ons niet
door te jagen, een stukje vaderland
te bekijken, voortgetrokken door een beest
dat mij aan het lijntje houdt.

Wat is België mooi in november!
Zijn akkers, makkers, zijn doden,
en niet te vergeten de wind
over die akkers die naarstige
boeren toebehoren, en bloemen.

‘Landman’ zou de dichter zeggen,
en ‘noest’. Ik zeg alleen maar
‘koest!’. Want daar komt een
kleinere hond die een mindere man
aan het sleuren is. Voorwaar:

België is een land van strakke lijnen,
in november, en dat geldt zowel
voor de kleinen als voor de mijnen.
Wie hapt het eerst? Wat knapt?
Welk beest is ’t vlugst ontsnapt?

01-02-16

THEE VOOR TWEE

THEE VOOR TWEE

Dorothea Macintosh.
We drinken gemberthee.
Gezellig met z’n twee.

Dorothea Macintosh.
De kille wind huilt buiten
Om de luiken en de ruiten.

Dorothea Macintosh.
Hoe vreedzaam is het hier
Op dit stille eiland schier.

Wat zie je in de gemberthee,
Mijn wereldwijze winterfee?
Ontwaar je weer die troep
En lijkt het andermaal op soep?
Smaakt het zurig of pikant?
Naar tongzoen of vijand?

Goede gemberthee met z’n twee.
Dorothea Macintosh en ik.
Een onlosmakelijk verbond
Met smakelijke ondergrond.

Het is oorlog in het buitenland.
Tea for two en tand om tand.

Lieve Dorothea Macintosh.
Toont je thee ons nu de toekomst?
De halve wereld lijkt wel stoned.
De nevels van de dampkring
Zijn met oorlogszuur verweven.

Lieve Dorothea Macintosh.
Mijn wereldwijze winterfee.
Ik toost je toe en zeg ‘santhee’.

02-01-16

GODSPOT

Godspot

Krijtlijnen rond kribbe en crypte.
Gedoogzones voor wie niet
ter kerke schrijdt en bijt.


G-plek

God geve het.
Zaligheid draagt geen kleren.
Zieligheid kan uw deel zijn
wanneer het hoofd een zonde bedrijft
op dit erf.

Christus@Christie’s

Wie doet een bod op god?

Eenmaal
Andermaal
Zevenmaal
Zeventig maal zevenmaal

Wie doet een bod op god?

17-11-15

ZWEETDOEK

ZWEETDOEK


TRIPTIEK VAN EEN VLAAMSE PRIMITIEF

 

1. De navel van de fiets

 

Staande voor dit werk met verve
– zij het de beweging van het maaien,
zij het de vliedende kracht
van een velodroom –
denk ik aan zesdaagsen,
aan een reis of aan een zeis.

Wat spaak loopt
vermaalt de zon tot splinters.
Oneindig maal tweemaal nul
is gelijk aan helemaal niets.
Maak dat de fiets diets.

Schilderen:
de chasse patate naar roem.

Beide.
Nietwaar,
Rogier van der Weyden?

 

2. De curve van de bal


Een hoek die stilhoudt in een veld.
Finishfoto van gestold gebrul,
met achterlating van klank en kleuren.

De parabool van een hoekschop
die weer inswingend
de toegestane ruimte botviert
vanuit dat stateloze vlaggenstokje.

Schilder de bal voor doel.
En dan alles op het canvas
weer duwend trekkend
in beweging brengt.

En zweet,
deze dwingeland op doek.

Koortskrom.
Nietwaar,
Preud’homme?

 

3. De spreidstand van de netnimf

 

Daar breekt alweer een acetijd aan
voor de tegenstander.
Over zoveel mazen van het net.

In de hitte van Down Under
of de regen van Garros.

Daar heb je niet van terug.

Doe niet aan balbezit maar kneed hem
tot hij vogel kogel wordt.
Mik naar Kim, wederzijds,
met je beste backhand.

Maar de vrouw aan de overkant
vangt hem in haar spreidstand.
Een meesterwerk.

Grand slim.
Nietwaar,
Kim?

 

17-10-15

HET GRAF VAN VERKARRE

HET GRAF VAN VERKARRE

Hij ligt (gezegd: ‘rust’) te Torhout.
Ten noorden van de Warande.
Niet bij het lijkwitte leger van God.
Apart.
Een kleine kerel in een groot graf
onder een massieve grijze steen.
Weinig tekst en uitleg.
Naam.
Jaartallen.
Beroep.

Hij was Verkarre:
pijp
vogels
taal
gedichten

En nu,
priester-dichter Verkarre?

16-09-15

HUIDSLUITSEL

Huidsluitsel

 

Bladeren of blaren?
Na 150 jaren
weet ik het wel.
Aderen of aders?
Van alle aartsvaders
weet Van Dale het wel.
Is het vel of is het pel?
Balen met Van Dale.
Het blijft toch een blaar,
zelfs na 150 jaar.
Het verdict van de Dikke
is zonneklaar.

28-07-15

DE SCHREEUW

De schreeuw

 

Ik ben die ben.

De hemel
het gesperde nu.

De eeuwigheid
een tel die aantikt.

Van de dode niets dan zoets.

Hij is die was.

 

18-06-15

GIRAF

GIRAF

 

Ik zal een reikhalzend leger

op de been brengen dat oogverblindend

op u afkomt, van u wegblijft.

Ik gooi hoge ogen.

U zal de blinde vlekken nooit geloven,

al hebben uw eigen ogen u nog nooit bedrogen.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende