12-04-12
PROCES VAN DE POËET
PROCES VAN DE POËET
* Opgedragen aan Joris Lamstra,
bewusteloos boekbespreker
spelend in afdeling derde klasse
van de lettertjes, categorie ettertjes *
Dichten. Wat blijft. Zwarte doos na de crash?
Koekjesdoos?
Zuinigjes te ledigen met wijsheidstantes op de thee?
Wellustig te plunderen met kortgerokte bakvissen?
Te onderzoeken door het parket?
{ Was de piloot dronken? }
{ { Speelde de bakker met gedachten aan vergif? } }
De dichter. Niet 'een'.
Archivaris/Kleptomaan//Herschikker///De bewaker van de bewakers, als gevangene////
(Details: potlood? Vulpen? Balpen? Laptop? Pc? Papier? Glasvezel?
Nee: hoofd.
God zit in het detail. De duivel ook)
Wat dit kan worden: theater*gedicht*essay*stream of consciousness* factieve fictie*
docudrama*eh .. dagboek, zeg maar: nachtboek***** Zelf al veel
gelezen, dichter? (Zonder hulpwerkwoord)
Niet ja
Niet nee
Wederwoord: de streekkranten en James Joyce.
James Joyce? Ja, de bijna-blinde. Hij droeg een witte stofjas om ..
"JA, EDELACHTBARE: IK WOU ALTIJD AL IN EEN VUURTOREN WONEN"
-- (schreeuwend via e-mail) --
Woord vooraf
Sommigen worden gewurgd met een adder, anderen worden doodgeslagen met een diepgevroren schapenbout, nog anderen wordt een stormnagel door de schedel geklopt.
D E D O O D I S B O N T E N R O O D
- U werd als vijfjarige aan de voordeur door vier driekoningen overvallen?
- Ja.
- Slaapt u goed?
- Ja.
- Hoe kan u dat weten?
- Omdat ik goed slaap, en het dus niet kan weten, toegegeven.
- Ik herhaal (mijn vraag): slaapt u goed?
- Dat weet ik niet, want ik slaap goed, toegegeven.
- U bedoelt?
- Mocht ik des nachts niet goed slapen, en dus wakker liggen, dan ..
- Jaja, al goed. Toegegeven.
!! Het beroep van dichter is in het deelkoninkrijk Vlaanderen onbestaande.
Men neme het statuut van zelfstandige-in-bijberoep en men late zich
aanmeten de volgende leugens: copywriter, performer, het schrijven
en opstellen van teksten, charlatan, gecoöpteerd politicus !!
( £££££ $$$$$ %%%%% £££££ $$$$$ )
IVOREN TOREN
Rijmnood? Rijmdwang?
= behoefte aan repetitie (: herhaling van klanken:)
= achterklap op rijm
= rafelige rechterkant
= de ratten hebben eraan gevreten
"Verliet u in de loop van uw opstandig leven af en toe uw I.T.?"
"Ja".
"Wanneer?"
"2 voorbeelden: 1. Betogingen
2. In de herfst".
O?
Dichten= toch sentiment? Gevoelerigheid? Natuur?
Liefde?
Onder
elkaar
geparkeerde woorden
en zinnetjes
geïnjecteerd .. ..
met beletseltekens ..
en voorzien van grote woorden: oorlog, vrede, dood,
liefde?
Rietstengelstructuren van stienjarigen?
}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} HET SLACHTHUIS VAN DE TAAL?
G e h a k t van gedachten?
Nee: vehikel van gedachten.
Dicht is dicht of wat dacht je!?.;,"
"Voelt u zich geroepen?"
"Nee, teruggefloten".
"Maar u zet zelf de buitenspelval op door het schrijven van gedichten".
"Ja, de bal is rond".
PAS OP VOOR DE DICHTER
OF JE LIGT ER
Ligne donnée?
Ligne forcée?
- La plupart des occasions des troubles du monde sont grammairiennes -
Montaigne
Montaigne?
- weinig is bewaard van hem
- het meeste ging in vlammen op
- hij is de Vader van het Echte Essay
De Vader??
O, probeer maar.
Oké. Ik zeg tegen de computer in FLV: 'Ik verklaar u de oorlog'.
Nou, en?
- ofwel leg ik hem de oorlog uit:
WOI, WOII, Korea, Vietnam, Balkan, Golf
- ofwel verklaar ik hem echt de oorlog. Hommeles!
INDERDAAD: VOER VOOR EEN ESSAY
(( Zijn gedichten ook zo strijdbaar? ))
Ach. Ze dringen zich overal op, ook al is er geen stoel meer vrij.
Indringers. Doordringers. Gewoon: dringers.
Come again?
Oké. Een gedicht kan niet mooi/lelijk/goed/slecht zijn.
Het doet iets met u.
Of het doet helemaal niets met u.
U SPREEKT IN RAADSELS EN DAAR HOU IK NIET VAN
+ De veeltalige schrijver Vladimir Nabokov (Lolita! Oh yeah!) ving een zeldzame vlinder, na jaren. Hij liet 'm weer vrij. En hij zei, nou, schreef: "De esthetische sensatie is een versmelting tussen weemoed en medelijden. Die doet pijn" +
OF ZOIETS
(Ik citeer dichterlijk vrij)
Vrij, dus.
?! EN U VINDT DIT INTERESSANT?!
- de - man - heeft - ten - minste - nagedacht -
- en - geformuleerd -
Lolita? Ook!
(Rechter buigt zich voorover naar Beklaagde:
/ Toch die kerel die ...
/ Ja, Edelachtbare. Toch. Maar at ù nooit kikkerbilletjes?)
(Rechter wenst omwille van de waardigheid van het beroep
het antwoord schuldig te blijven)
Allen: TER ZAKE!!
- Hebt u al gedacht dat u God was?
- Ja, in 't diepst van mijn gedichten.
Een deel van het publiek: "Blasfemie!"
: namedropping à charge: Villon, Rimbaud, Baudelaire, t'Hooft
: namedropping à décharge: Homeros, Ronsard, Dante, Petrarca
:::::
(((Binnenpretje)))
bij de dichter, De Dichter: 'Waar stuurt het Ministerie toch op aan? Door het Openbaar Ministerie word ik beschuldigd; door het Cultuurministerie word ik betoelaagd. Dit is het Ministerie van Teleurstelling, voorwaar!’
_ - grapje - _ // In tijden van nood kent men zijn vrienden: - humor
- drank
(zoals daar zijn)
ORDE !! ORDE !! ORDE IN DE ZAAL !!
Dat lukt. 'Er kome ernst.' De dichter vraagt het woord.
Hij krijgt er enkele.
D (tot rechter) : U kent toch ook Uw wetteksten, Edelachtbare?
E : (knikt)
D : Welaan dan, ik ken Mijn klassiekers.
E : (zwijgt)
D : En ik heb het niet over de voorjaarsklassiekers ..
Allen, de Zaal, het Publiek, Jan-met-de-Pet, Housecooking Sally:
HA ende HA ende HAHAHAHAHAHA!!!!!!!
ORDE ! (hamer) ORDE ! (hamer)
§ Des avonds noteert de dichter in zijn nachtboek:
drukke dag gehad. Files alom. Pittabroodjes
alreeds uitverkocht in Piramide. Dan maar
wat scampi's in de pan gegooid (look, dragon) §
------------------destadvanneonenbetonslorptdesnachtsdedichterop-----------------------
ALSEENRIMBAUDINEENRIMBOEVANVERDWAZINGZWALKTHIJ
.. .. Ach
Ammehoela!
Ammehoela!
Ammehoela! _ - Neemt en Drinkt _ -
d i t i s m i j n l i j f
Dichten. Buigen?
Verzen Een versje
En ik wens u altegader
- jij ook, vader -
een zalig kerstfeest
& een voorlopig nieuwjaar.
Zie: daar zat de mot al in uw taal, dichter.
! Maar ik wil niet opschrijven!! Wél schrijven!
Einstein = kleiner als/dan Montaigne
Metaforen zijn maskers!
En getallen kun je niet voelen!!
O, en woorden dan?
Getallen zijn zelfs woorden!!! Kloklezen! Het is nu 4 gedeeld door 28.
Ja, zo kan-ie wel weer. Het idee!
De?
{ IN DEN BEGINNE WAS HET .. .. }
edel.achtbare*woord.be
/en het werd vlees/
- vleselijke dichter -
Aandacht!
Bij speciale gelegenheden wil onder de bevolking een gedicht er wel eens infietsen.
+
+
+
zielenzalf
&
de behoefte om ongerijmde dingen
te doen rijmen (soms slijmen: schlagers)
%% Het Frans is anders een mooie taal om de liefde en de letteren mee te bedrijven.
Oui, oui: het is frans anders dan het Duits.
Pakweg: Engels.
%% En Gregoriaans rijmt op Italiaans.
We dwalen af, poëet.
'Poëet' = scheldwoord.
Hoe wenst u dan aangesproken te worden?
: Ik wens niet aangesproken te worden.
Ik ken negen talen en zwijg in vijf ervan.
Remember: La plupart ..
{CUT}
IK LIET HET LICHT AAN EN DE POORT OPEN.
DE WIND FLOOT TUSSEN DE BOMEN.
DE KLOK VERMAALDE HET WACHTEN.
IK WOU SCHRIJVEN OM TE VERZACHTEN,
MAAR HET WERD KERVEN, DWALEN OVER PAPIER
TUSSEN SCHERVEN. DOELLOOS ZWERVEN.
Dat kan ik ook.
Doe het dan.
ERVEN
DERVEN
Ha. Uw jurisdictie strekt zich duidelijk niet uit over het slagveld van de poëzie.
(Poëzie: poeslief woord voor egotripperij)
. It's a long way to .. .. ..
. Ego flost zijn tanden
Hebt u daar nog iets aan toe te voegen?
^§Nee^§
{Het mes! Het mes! flitste het door mijn hoofd}
"Dan komt dit Hof morgen om 15 gedeeld door 30 weder samen"
(besluit - krachtig snelrecht)
( oude getallen/eenheden
320 BEF taxi
4 berichten in de mailbox weiger europezerigheid
snelle vette hap 280 BEF
Winfield 118 BEF )
de wereld ons dorp
01. Jesus is condemned to death
02. Jesus receives the cross
03. Jesus falls the first time
04. Jesus meets His Mother
05. Simon is made to bear the cross
06. Veronica wipes the face of Jesus
07. Jesus falls the second time
08. Jesus meets the women of Jerusalem
09. Jesus falls the third time
10. Jesus is stripped off His garments
11. Jesus is nailed to the cross
12. Jesus dies on the cross
13. Jesus is taken down from the cross
14. Jesus is laid in the sepulcher
YOU NEVER WALK ALONE!
--- U hebt het zo vaak over boeken. Is de Bijbel het Goede Boek voor u?
Dat zou ons geruststellen.
--- Bijbel rijmt onvolkomen op Babel.
--- U bedoelt?
--- Er zijn ten minste 4 evangelisten die het beter wisten.
--- En?
--- De kortste is de beste. Goede raad voor al wie schrijft:
ZET ER EEN PUNT ACHTER.
"Dat lijkt me in verkorte versie uw eigen evangelie te zijn".
"Als dichter hou ik het gewoonlijk kort".
{{ Uitweiding, sta me toe. Zoals in een gedicht het belangrijkste tussen de regels
(:niet) staat, zo gebeurt op een foto het belangrijkste buiten beeld. Altijd is er
wel iemand die even opzij kijkt, zoals de verkeerde lieveheer aan zijn kruis
zijn hoofd even naar links boog, om de slechte moordenaar te beluisteren:
het begin van de rechtspraak en de bevrijdingstheologie, ja, toen al, op deze
molshoop vol neurosen, genaamd Golgotha. }}
"We dwalen weer af".
"Integendeel. Dwaal af".
_-_iets anders nu_-_
WAAR WAS U DE NACHT VAN VRIJDAG OP MAANDAG?
Een lijstje werpt licht op de zaak, Edelachtbare:
(of mag ik u met E aanspreken?
Ga je gang, D)
Oké.
Rimbaud
Baudelaire
Lowry
t' Hooft
Villon
DAT LIJKT ME GEEN BLIJDE INTREDE TE ZIJN
Maar net wel!
Moet ik doorgaan?
C. Louis-Ferdinand .. ..
B. André .. ..
H. Carl-Joris .. ..
D.G. Het broederpaar .. ..
'De literaten van de linkeroever'
'De nazaten van de overkant'
MAAR ZIJ DIE HET ONDERWERP IS
VAN ZO VELE ACADEMISCHE VERHANDELINGEN
VERZWAARDE HAAR LICHAAM MET STENEN
EN STAPTE HET WATER IN, LANGZAAM?
VLUG?
HOE DAN OOK: 'T WATER IN.
Toch na een leven van boeken & dagboeken, E.
Wat hebt ù thuis op de plank staan, liggen?
De telefoongids?
De Winkler Prins?
De opbergmap voor Beroemde Treinen?
Het Jaarboek FC Brugge 2011?
- De Hof van Olijven?
- Blasfemie!! (bis)
- O, strax craeyt de haen tot driemaal toe! Dan word ik ook de 1ste paus.
Rechter, Edelachtbare, E,
onomwonden mening:
die godverdommese klotedichters denken altijd dat alles kan
en dat ze alles mogen zeggen en schrijven. PAAL & PERK.
Ik wil een eh .. een .. .. eh .. eh .. pre ..
"Een vooroordeel, E?" (D, de gedachten van E radend)
"Nee, een .. verdomme!"
"Een prétexte?"
"Een precedent, jandomme! Als ik er hier en nu in slaag u te laten veroordelen, dan heb ik het omgekeerde arrest-Bosman bewerkstelligd! Dood aan alle dichters!"
"Maar Bosman is een voetballer!"
"En u bent een gecoöpteerd charlatan, een schrijver van ongerijmde teksten!"
"Maar ze rijmen .. soms".
" ook. En Eddy Wally. Schrap dit, griffier".
(Griffier schrapt)
D: Schrijven = Schrappen. Heilige Plicht.
E: O ja, nog gehoord. Cliché als kathedraal.
Schrijven = Schrijven, gvd!
D: Dat God u verdoeme, moet u zelf weten. Wat u zegt, bent u zelf.
BOEMERANG.
E: Pardon?
D: BOEMERANG.
E: Wilt u dan altijd het laatste woord?
D: Ook in den beginne.
(Iemand: 'Haha')
DEN BEGINNE a
------------------------
zwarte doos ? koekjesdoos ?
((( Flesh-back, thuis, E(delachtbare)
De nacht is blauw als wintermelk.
Niet geschoten is altijd mis.
Whisky riekt naar ongewassen sokken.
Er zit meer leven in het glas met de bruistablet op het nachtkastje
dan in de Heer & Mevrouw
E. )))
!! Sedert het proces waar D. terechtstaat en sinds het aanvangen van het dagboek van D. wordt E. door nachtmerries bezocht. Een voorbeeld !!
{Air: Purple Rain, Prince*hotmail.usa
OSSENDIENENDE POEET! Hoe wens j* dood te gaan?
Je ballen in j* mond & een euro in je kont?
Je uitgewanden als de t&ntak&ls van een INKTVIS
ten oosten en ten westen en ten zuiden en ten noorden
van je vege lijf!? En de resten?
LEVERZWIJN! Mierendropping in j* hersenen via
oren & neus? Nee: we vangen je (na)geslacht in het
uiteinde van een metalen buis. Daarin, een, nee: drié
ratt*n. We stoken een v**r aan het andere uiteinde
van de buis. Even geduld.
Natuurlijk ben je vastgebonden.
De ene r&t komt je strot uit.
De andere r*t je buik (leeg: uitgewanden reeds).
De derde r!t verdwaalt in je maag.)
EINDGENERIEK
D.
E. (Edelratbare)
Zwetend wakker worden & bedenken: dit is nog altijd niet zo erg als in Amsterdam de kanker achter je hart krijgen, zoals ze zeggen, zodat de dokter het niet kan vinden, zoals ze zeggen, want het was een nare droom (O3:56)
Zoals ze zeggen
Zoals ze zeggen
zoals Ze zeggen
zoals Ze zeggen
zoals ze Zeggen
zoals ze Zeggen
Zoals Ze Zeggen
ZZZ. . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . zzz
***Boeddhisme helpt***
:: opinie, uit het boek Kon., (Konijnen), vers na vers:
:: de Landelijke Gedichtendag mag er zijn:
:: zo veel inzichten, zo veel snotterende kaarsen:
:: Saint-Amour ook: het monopolie (. . .)
(. . .) van de commerçanten en de dichters:
:: een groot en een klein marktsegment:
:: nee! Geen gat in de markt, want het is eeuwenoud:
:: het oudste beroep ter wereld is dat van dichter:
:: daarna volgt het hoerendom:
:: want iedereen wil gelezen worden:::
- _ m y x o m a t o s e == m e t a m o r f o s e _-
:: LIPPEN DIE BLOEMLEZEN ::
?is dat niet mooi?
??is dat niet van alle tijden??
TERUG
naar de werkelijkheid van Dienstdoende Dichter,
D.D., deedee, 'Omtrent Deedee'.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
De waakvlam van de boiler is uitgegaan.
Het is koud in huis.
Ik heb te weinig geld.
Ik rook en ik drink om het vanbinnen warm te krijgen en
ik voel dat er ook een roman in mij zit maar het is te koud
om hem op te schrijven daarom
vat ik hem samen in een gedicht want een gedicht,
lieve wicht, is een lichtgewicht
met zwaar soortelijk gewicht.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
- Er zijn van die dagen . . .
- . . . zeg maar nachten . . .
- . . . dat ik inzicht kreeg . . .
- . . . waarin weet ik nog niet . . .
- . . . maar alleszins inzicht . . .
- . . . terwijl taal me ontglipt . . .
- . . . en woorden haperen . . .
- . . . en op hetzelfde ogenblik . . .
- . . . moordenaars hun serie afwerken . . .
- . . . en ik sympathie voor STAR TREK begin te koesteren . . .
- . . . let wel: geheime sympathie, geheime . . .
- . . . en na zeven glazen te koude rode wijn . . .
- . . . denk, mompel . . .
- . . . : to boldly go where no man has gone before . . .
- . . . in een zeppelin . . .
- . . . op de bodem van een glas . . .
- . . . dat nu leeg is . . .
"Onbewaakt ogenblik! O hemeltje, nu zit ik alweer in Roald Dahl te bladeren"
Gaan we ervoor? Oké?
CHIEN PERDU SANS COLLIER?
VOYAGE AU BOUT DE LA NUIT?
THE MOON AND SIXPENCE?
LES FLEURS DU MAL?
ZORRO
ZORBA
ZSA ZSA GABOR
ZELIG
ZZZZZZZZZzzzzzz………………………………………………zzzzZZZZZZZ
ontologie &é"'(§è!ççà))-
epistemologie 1234567890
dialectiek ^¨%ù´´µ£+=;,?
muppet show < ççççççççççç >
P H E N O M E N A
Sandra Bullock, dàt is pas poëzie !!
< Nu maak je me Hollywoodend >
Maar 't is toch waar !?
< Nog één woord en ik neem ontslag >
Als wat?
< Als emotief intellectueel >
En wat dan?
< Dan ga ik in de politiek >
O ja!
< Wat: 'O ja'? >
O ja! Eerst seks, dan geld, dan macht.
< Wie zegt dat? >
VOETBALLERS
ACTRICES
KUNSTENAARS
PRESENTATRICES
DOKTERS
Iedereen
dus die van het Rad der Fortuin een Slag van de Molen heeft gekregen.
MENISMALENDEMENISLEMMINGMENISMALENDEMENISLEMMING
<<<<< heb jij als Dichter daar dan niks aan toe te voegen? >>>>>
Zeer zeker. Dit:
\\\\\\\\\\
een roos is een roos is een roos
nu ik je ken, kan ik niet zonder
vaak bleef ik naar je kijken,
als naar de resten van een feest
als ik morgen doodga,
is er weer een kind verdronken
een zwemmer zwemt
en de huilende wind gaat weer wild te keer
ik had wat mozart voor je willen zijn
en ook nog . . .
bijvoorbeeld bach
{ je raaskalt, man } { too many notes, sire? }
{ ALFABETSOEP. en te heet } { blazen maar, sire }
______________________________________________THE POET
HAS NOW OFFICIALLY LEFT THE BUILDING___________________
" Metaalmoeheid "
Belendende percelen A & B
Aangetekende brief Gas & Elektriciteit
Minnelijke schikking Hemel & Hel
Tinnen soldaatje Lernout & Hauspie
Verzachtende omstandigheden Jan & Alleman
Het Verboden Iers Republikeins Leger Spic & Span
De Baskische Afscheidingsbeweging ETA Os & Ezel
De Opstandige Republiek Tsjetsjenië Rock & Roll
De voormalige beursgoeroe Van Rossem Samson & Gert
¥ & ¥
+
een ezel van de ETA verzachtende Spic & Span verboden Hel & Hemel
zalig & voorlopig Nieuwjaar Spic & Span voor Tsjetsjenië
Johnny & Marina in het IRA Lernout & Hauspie zeggen A & B
aangetekende Rock & Roll
Leven en laten leven, zei de seriemoordenaar, en hij dronk het aquarium leeg.
Een dag met een keer, zei de eendagsvlieg, en ze vloog te pletter tegen een paal.
Geen commentaar, zei Dehaene, en hij liet een wind vanachter.
Perfectie is saai, zei Hugo Claus, en hij schreef weer een slecht boek (over).
THE POET_______________________________________________________________________________________HAS NOW OFFICIALLY ENTERED HIS OWN BUILDING
kan hij één uur met zichzelf
in deze Hof van Opblijven blijven?
INMIDDELS!!
Elke avond Festival van Vlaanderen in elke huiskamer
z e e p o p t e e v e e
d e t e e v e e o m z e e p
een minister voor Kijkdichtheid
een minister voor Mobiliteit
een minister die Basketbal speelt
< HOERA >
: hij mikt proppen papier in de prullenmand:
een emominister EEN EMOMINISTER
die af en toe in openbare vervoering weent WEENT
-------------------------------------! Geen probleem: hij regeert over een land als een tranendal
==Elke nacht de oeroude Mythes ontsluierd
ontmaskerd
ontraadseld
1. HET EERSTE EI VAN EEN PINGUIN IS HET SMERIGST (NGC)
2. LEMMINGEN PLEGEN GEEN COLLECTIEVE ZELFMOORD (NGC)
Eigen volk eerst, zei de Vlaams Belanger, en hij sloeg zijn kinderen dood.
::::::::::::::De Dichter , ontgoocheld , slaapt in
Motten bevolken ook zijn dromen
[ STA OP, NEEM UW BED OP EN WANDEL ]
- Waarheen wilt U ons (Ons, Me) zien gaan, o Here?
- 'To boldly go where no man has gone before'.
- O, een blind date?
- Nee: een stardate. 010100 / variant: 000101
- Bijna een palindroom.
- Hou je waffel, poëet. Neem je griffel en noteer:
Ik, god, hierna genoemd God,
stuur de Dichter, hierna genoemd dichter,
op zending. Gij zult plaats nemen
daar waar geen plaats meer is.
Gij zult niet leven van uw pen,
maar voor uw pen. Gij zult,
voorwaar, fokken & veredelen de tale Kanaäns,
somtijds uitzuigende de droesem
in de bekers door anderen achtergelaten.
Gij zult Mijn Naam niet doen rijmen
met eh . . . rijmwoorden, zoals daar zijn:
God, zot, marmot, tarbot, of gewoon mot.
Tevens zult gij een kapitale G gebruiken
om Mijn Naam neder te pennen. God, dus, met grote G.
Want ook God heeft Zijn G-plekje, Gvd.
Tot zover Mijn lezing. Heb je alles gecapteerd?
II CCOOPPIIEEDD YYOOUU TTOOTTAALLLLYY,, SSIIRR! SSIIRR!! SSIIRR!!!
Welaan dan: gaat henen.
< THE POET_____________--------------------HAS NOW OFFICIALLY________________________-------------------------LEFT
THE (HIS?)……………………………………………………………………….BUILDING >
Harbalorifa
Dageraad
Krieken Haan zingt Gregoriaans
dat de kippen niet verstaan
{KRUISJE DAT RIJMT!!}
<Delete> http://god
zot
marmot
tarbot
mot
!!Ondertussen is de Internationale Gemeenschap geschokt door:
Mozambique
U.S. of A.
Q8
Balkan
African Warlords
Het Oude Herrezen Pruisen
e.v.a. (*)
"Zie," orakelt De Dichter, "deze vormen de komende brandhaarden:
1. Montenegro
2. Antwerpen
3. De Zuidelijke Staten van Amerika
(Texas! Alabama!)
(*) en vele andere(n)
Diezelfde ochtend . . .
Geachte Heer Dichter
Bij dezen laat het Hof u weten dat uw proces/zaak geseponeerd wordt.
U mag de woning en het land verlaten. U bent onschuldig totdat bewijzen
van uw schuld gevonden worden.
Get.: E(delachtbare)
ZO. DAT WAS HET.
Iedereen is gehoord.
In de vaart der volken werd de dichter even opgestuwd.
Opgelucht en opgelicht zoekt hij zijn vuurtoren weer op.
"Meeuwen zeilen krijsend door het zwerk."
E I N D E
29-03-12
KOLONIALE WAREN
Koloniale waren
Toen de dagen nog als ansjovissen
opgerold te gapen lagen
en de tijd als een leger trage
peulenschillen aan mij voorbijtrok,
kwam jij, geurend naar brood en fruit
uit een winkeltje van voor het economisch debacle,
hartendiefje, en 't moest er allemaal uit,
al deed ik niet veel meer dan hakkelen.
Je verborgen broden
heb je aan huis besteld.
Voor je inheems fruit
ging ik er zelf op uit.
Zo trok je als een melkweg
boven mijn middeleeuwen
en al heel snel
zou het doopsuiker sneeuwen.
23-01-12
DE SCHREEUW
DE SCHREEUW
De eenheid van tijd is ogenblik.
Zie rimpel na rimpel die ons
ouder opvouwt en vroeg
of laat als rommel opbergt.
De eenheid van tijd is mum.
Zie de vouw die verweert
tot ze litteken wordt en
tijd voorgoed op de tocht zet.
De eenheid van tijd is fractie.
Zie de barst die verwordt
tot de kloof die bewijst dat niets
nog bijeenhoort als voorheen.
De eenheid van tijd is flits.
Zie de breuk die herleidt, voel
de schroeiplek die brandt en hoe
spijt schilfer na schilfer afsplijt.
De eenheid van tijd is tel.
Zie de komma, de hort en de stoot.
Zie de vrouw die veroudert,
zie de man die verandert.
Het is zonde van elke seconde.
13-12-11
HET BAL DER OPGEKNOOPTEN
HET BAL DER OPGEKNOOPTEN
De kalender van ellende verklapte andermaal:
het jaarlijks ledenbal der opgeknoopten
was alweer daar. Ze verschenen allemaal
van merg tot pijp doorrookt en uitgekookt.
Zak en as en vrouw zeulden ze met zich mee,
in stipte kleuren, nipte maten en formaten.
Hun plooien, vouwen strik en strak gedwee
brachten ze van acht tot twee in alle staten.
‘Wat gaan de jaren rap, de dagen korten weer,
het scheelt een vest, we doen ons best,
we bellen wel een keer, het zijn geen zomers meer,
mij zegt dat niets, wat eten we met kerst?’
Karel Passer en Marie-Joseph Vanongenae
knikten om de haverklap. Zo deden ook
de beide heren Sap en hun wijfjes stijfjes na.
Geen vinnig mens raakte hierdoor van de kook.
Meneer Vanhees verzonk ten zeerste in de decolletés.
Blauwe ogen, diepzeegedachten gingen onderzees,
blikken werden torpedo’s. Mevrouw Vanhees
werd op al die blote V’s stilaan grondig boos.
Goed volk, small talk, wie was hier nu nog niet?
Toen kwam, nog ingepakt na datum van verval,
de oude apotheker Wackenier in het verschiet.
Die haalden ze als stichtend lid elk jaar van stal.
Men week een schree uit eerbied voor de tovenaar
(die door geen vrouw gehinderd glaswaarts toog)
en knikte voor de vele jaren pillen, poeders dankbaar.
Een man van medicijnen liet je nooit lang droog.
‘Geachte leden, ik heb de eer en het genoegen.’
Halverwege klokke negen werd het woord weer vlees.
‘Ik dank hierbij allen die hun steentje bijdroegen
aan wat zonder hen niet mogelijk was geweest.’
Passer, Sap, Vanhees en Verroken knikten hevig.
Een zee van blanke V’s deinde zachtjes op-en-neer.
Het applaus daarna was welgemeend en stevig.
De voorzitter deed het nog maar eens een keer.
Verse glazen, koude schotels deden hun entree.
De ingewanden werden allereerst verwend.
De olie voor gekeuvel was appellation contrôlée,
iedereen werd van de weeromstuit eloquent.
Agnes Verroken gluurde naar haar opgeknoopte
en kapte dan pijlsnel glas twee haar keelkrocht in.
Meneer Verroken, die op een mooie avond hoopte,
bevond zich toen midden in een uitgesproken zin.
Pillendraaier Wackenier, knar van botten, kras van hart,
zeilde met bijsluiterblikken al de echtgenotes af.
Na de finale crème brûlée werd immers ras al opgestart
met wals en balts en tango in gestrekte draf.
Zalm en heilbot gingen vlot huns weegs,
wijl spek en bonen minder monden vonden.
‘Vis poes!’ grapte een van de Versteegs;
zijn tafeldame vergaf hem deze kuise zonde.
De vrouwtjes van de beide heren Sap
gingen ijverig hun ijsbergsla te lijf.
Hun huid en haartjes grauw en krap
stonden nu van welbevinden stijf.
De spits der broeders tapte toen een mop
die schuin en aangebrand de ronde deed.
Voedsel stokte stikkend in de krop;
het leek alsof men aan beroertes leed.
Marie-Joseph Van Ongenae deed aan de lijn.
Ze schikte zuinigjes haar smaakpalet,
maalde af en toe wat brokjes en radijsjes fijn
en pikte als een vogel op dieet gezet.
Daar had Karel Passer minder moeite mee.
Hij stouwde heelder borden prak in zijn benedenruim
en kapseisde hierbij gezwind een fles of twee.
Onder omnivoren was hij echt de crème van het kruim.
Nu de maag gevuld, de keel gelaafd was,
mocht het aan beweging niet ontbreken.
Strikken minder strak, beetje los die das.
Ook de gezichten waren minder uitgestreken.
Toch duurde het voorwaar een hele poos
voor het ledenbal een aanvang nam
en iemand eindelijk een partner koos.
Het was Vanhees die ’t eerst in opstand kwam.
Hij vergat hierbij helaas zijn wettelijke vrouw
en stapte stralend op Agnes Verroken toe.
Op het slagveld van de liefde en de trouw
was deze daad een regelrechte coup.
Stellen, koppels, gingen nu ook opveren,
maar door die zenuwpees van een Vanhees
zou men weldra bandeloos changeren.
Het bal der leden werd een vleselijke race.
Stijve harken plooiden onrustbarend.
Vege lijven kozen voor een rampenplan.
Harten klepten, longen piepten parend
in deze vleselijke kuip van Jan en alleman.
Schatbewaarder Six ging door de knieën
voor de prima ballerina Betty Audenaert.
Het leek après wel op een staaltje skiën
op twee brokkenlatten in vertraagde vaart.
De vrouw van voorzitter Andries Durnez
werd door het allerjongste lid gegrepen.
Gedeeltelijk ontknoopt dansten de twee
bevlekt met beekjes zweet als oorlogsstrepen.
Zwieren kneden tasten keren zwaaien
Zweten schuiven duwen klappen trekken
Wiegen springen huppen grijpen draaien
Zweven buigen spreiden stappen strekken
Het jaarlijks ledenbal der opgeknoopten
naderde met rasse schreden zijn ontknoping.
Succes en opkomst waren onverhoopt;
zo’n bal der leden smeekte om herhaling.
Verborgen in een hoek zat Pietje Beenderman.
De leden hadden hem niet meegerekend.
Hij keek toe en koos met zorg iemand
waarvan hij straks het hart in twee zou breken.
Toen stond hij schielijk op en wees
met kromme vinger wis en zeer beslist
naar de onfortuinlijke meneer Vanhees.
Die voelde in zijn borst meteen een flits.
Ontdaan en bleek week men uiteen
toen het slachtoffer te gronde zeeg.
Gekrijs, gegil, geklaag bij iedereen.
Alleen mevrouw Vanhees bleef achterwege.
Ze gunde Beenderman uit heel haar hart
ziel en lijf en leden van die eertijds was
haar bedgenoot, ridder voor driekwart,
rokkenjager, lanterfant, thans karkas met das.
Apotheker Wackenier knielde krakend neer,
maar vermocht geen leven meer te blazen
door de lege luchtpijp van de dode heer.
De ouwe knar zwol zelf als blauwe kaas.
In het halfduister van de zaal gezeten
verkneukelde zich Beenderman ten zeerste.
Hij had altijd al geweten dat de meeste
opgeknoopten eigenlijk zichzelf doodzweetten.
Allen die de dans ontsprongen waren,
keken nu ontzet naar hij daar in de hoek.
Die zei bedaard: ‘U hebt toch geen bezwaren
dat ik nieuwe leden werf voor het dodenboek?
Het is mijn taak te selecteren en te decimeren.
Anders is het overal een drukte vanjewelste.
Ik weet: het zit u geenszins in uw koude kleren,
maar het was met liefde dat ik hem omhelsde.
Is er anders nog een kandidaat vanavond?
De meesten onder u lijken toch al opgeknoopt.
Hebben jullie dan geen moeite met je adem?
Ik had wel nog op een tweede vege lijf gehoopt.’
Dat hoefde echt geen tweede keer gezegd.
Karel Passer en Marie-Joseph Vanongenae
vluchtten hals over de kop de zaal uit, regelrecht
gevolgd door de beide heren Sap hierna.
Hun beide wijfjes stemden gillend met ze in.
Met zijn oude knoken haalde apotheker Wackenier
ijlings nog Gerardus en Agnes Verroken in
en liep hierbij mevrouw Vanhees van de sokken schier.
De Versteegs gingen vliegensvlug huns weegs.
Schatbewaarder Six snelde zonder centen heen
en Betty Audenaert ijlde lijkbleek als een feeks
naar verre oorden tot ze helemaal verdween.
De vrouw van voorzitter Andries Durnez,
werd, dodelijk verschrikt, door het jongste lid
in de vaart der vluchtenden weer opgepikt.
Alleen meneer Vanhees deed niet meer mee.
Moederziel alleen lag hij daar rustig ingeslapen,
verstard in zijn bestaan, ontdaan van alle leven.
Zijn hemd was in een lijkwade herschapen;
zijn das hing losjes halverwege zeven.
De kalender van ellende verklapte andermaal:
Pietje Beenderman had weer eens toegeslagen.
Dat gebeurde onverwacht en zonder veel omhaal
tijdens een der onverdachte feestelijke dagen.
Zo verkrijgen gaandeweg, voorwaar, de leden
van eender welke club op deze Moeder Aarde,
het onvoorwaardelijk statuut van overleden:
bitter jong, alreeds wat oud of hoogbejaarde.
Pietje Beenderman is als de zandman:
hij sluipt, gestrekte vinger op de lippen,
rond en kan zo hij dat wil de waakvlam
van je leven met een korte zucht uitknippen.
03-11-11
ROESELARE BLUES
vliegt de blauwvoet. storm in 't hoofd.
zwalpende matrassen op zee van zuchten.
wiegende meiden aan voeteneinden.
sluipt de blootvoet. schimmel tussen tenen.
door pare en onpare jongensdromen.
geritsel achter stille gordijnen.
peeping tom. sandalen: linkerhand.
klaas zo vaak. zak vol heilig zand.
in de ogen van de nachtwacht: staar.
jongens, hou je eigen kaarsje klaar.
want het is koud in dit siberië.
het hart gekooid in ribben.
roestend in dit roeselare.
het hoofd bezet door dromen
die het alle op wil sparen.
eilacie!
zo jong te sterven
op schootsafstand van arme klaren.
25-09-11
DIXMUUDE
Ik heb god gezien.
Zo u wil: God.
Op een godspot.
In Diksmuide of all places.
Maar Hij woont in Roeselare.
Voor zijn pensionering
was hij magazijnier.
Nu neemt hij vaak de bus.
Zomaar.
Hij houdt namelijk van
(na enig aandringen gaf Hij dit toe)
wisselende en veranderende
landschappen.
Zijn doordeweekse werk,
weet u wel.
Nu rust Hij definitief.
Hij kijkt alleen nog toe.
Blij dat ik Hem even ontmoette.
Nou: mocht ontmoeten.
En het regende oude wijven.
04-08-11
EEN VERSTOLEN SIGARET IN DE TUIN
Het sneeuwt kanker over de kabouter.
Hoelang nog?
Gezondheid is ernst.
Nou, in alle ernst dan:
bladeren rollen, vuur aanmaken, inademen,
staan die niet in de grote bijsluiter van de mensheid?
Die verdomde paradoxen toch.
Hoe deden de indianen het?
Ik klop af op 58 jaar en gooi
de halfopgerookte boosdoener weg.
Het sneeuwt kanker over de kabouter.
Gezondheid schaadt mijn roken momenteel ernstig.
04-07-11
DE VUILE CINEMA
Op weg naar grootmoe
moesten we door iets gevaarlijkers
dan een bos passeren.
’t Visstraatje lag in de volksmond bestorven.
Daar hing niet alleen de geur van vis.
Er woonden ook wijven.
De blote zonde lichtte op in de vitrines.
Dat wil zeggen:
waarover men niet spreekt,
dat plakt men af.
We krégen nu eens licht in de duisternis!
Mama, waarom kunnen we de prijs niet lezen?
Gauw, vooruit, stap maar door.
Grootmoe had koekjes en chocomelk.
Op zondag soms konijn met bruin bier.
Het was een lange wandeling geweest.
27-05-11
OMFLOERSTE MAAN
Ga je vanavond weer langs ’t wegeltje?
De eerste mens was op de maan geland.
De muziekschool was gedaan.
We keken naar dat hemellichaam
en bliezen rook van Stuyvesant in haar gezicht.
Omfloerste maan.
Ik schudde als een filmster
mijn vijfde lucifer uit
in de maat van twee,
in het donker na de notenleer.
A giant step for mankind.
26-04-11
ROCK
Torhout lag op de wereldbol omdat Werchter er ook op lag of was het omgekeerd. De weide als een pleister, een knipoog van Moeder Aarde. Hoe oud was Torhout toen gemiddeld? De goden daalden van de maan en speelden met de Sparrenstedelingen en hun mede-aardbewoners. Bono woonde op het Hoge, maar Jimi Hendrix was al dood. Het is een harde noot: dat het er niet meer is.
03-04-11
S's
Het is wat het is. Jij hebt het lijf van een stewardess. De kortste afstand tussen twee punten is een zachte ronding. Ik droom van zo’n landing.
06-03-11
UITKERKE
Uitkerke
What’s in a name.
Met zicht op Zeebrugge,
een kraan van een haven!
Ook platte polder met hoeves
om kalveren te aaien
en aan wellness te doen.
Uitkerke:
een hotspot in het hinterland,
een hutspot van vroeger en nu.
07-02-11
KAATS
klap het valscherm van je laptop open vang de grimlach van de tanden op zie vooruit je bent je eigen schermbeveiliging
15-01-11
WIJNENDALE
Wijnendale
Waar men spa’tje zegt i.p.v. spa.
Tenzij de wielertoeristen op woensdagmiddag.
Gigakuipen Leffe Blond.
Moet kunnen, na kilometersporten en spurten.
De tijd op de kerktoren klopt niet meer.
Dus ijlings weg, naar Oostende:
nabijgelegen, noordelijker,
zee inbegrepen,
halve stad weliswaar.
Desalniettemin was Wijnendale rustiger.
Een oase die een kasteel verdient.
En een ijskelder waar de duivel woont,
in koerskostuum.
18-12-10
DE ROLLEN VAN DE DODE ZEE
DE ROLLEN VAN DE DODE ZEE
Mijn heiland heeft geen engelenhaar.
Zijn licht is staal dat blikkert.
Zijn pakpapier vertoont de oorlogskleuren
en zijn tuig houdt zich vertrekkensklaar.
Dit zijn de bikkelharde dagen
waar de weekheid volle kracht vooruit
weer toeslaat, eenmaal ’s jaars.
Uitkijken voor kindsheid is ’t geblazen.
Ik ruik die oude wind uit bange dagen;
ik loop me donker te verbijten.
Ik kwets me weer aan kerst,
dat verdomde licht, aan engelenhaar.
Over hoofden sneeuwt muziek in scherven.
Een tochthond draagt een blauwe strik.
Door de scheur onder zijn deur waait kleum
en uit zijn muil druipt oudjaarkwijl.
Ik ben mijn eigen leger des onheils
en strooi mezelf in straten rond,
zonder te kijken, zonder echt te haten,
op de stomme wijs van Rudolfs rode neus.
Wat is iedereen weer happy en gelovig.
Overal mag het een ietsje meer zijn.
De mensheid schuift langs kassa’s aan.
Middenstanders uit het wijze oosten
Reiken bekers glühwein aan en
een kerstman schatert onbedaarlijk
om de tragiek van hondenpoep.
Ik spoed me naar café Van Lieverlee.
Het licht gedempt in deze drenkplaats.
Een gatenplant onttrekt ons
aan des mensen zicht en inzicht.
Ik meer aan, veranker en verander
Zienderogen: stuifsneeuw in mijn hoofd.
Ha! Waarom geen blauwste strik gekocht,
morgen, overmorgen, voor een allerliefste
die slechts hier vanbinnen echt bestaat?
Ik zink; er groeit begrip. Mijn hoofd
zegt dingen waar ik in kan komen.
Bij iedereen ontdek ik goede wil;
ik stel mijn eigen ophanging nog even uit.
Want ik word mijn eigen kunstwerk,
praatpaal hier en nu, ik ben
verdomd bereid een kerstboom
in mijn pechstrook neer te planten.
Hef ik straks een lied aan, vloeiend?
Volg ik de parabool van ene ster, klaar?
Of kies ik voor een kogelbaan,
één unlucky strike, zo gebeurd.
Deze en vele andere gedachten
krijgen audiëntie in mijn hoofd
en in café Van Lieverlee, des avonds
voor het kerst wordt, wijl iedereen
Compleet kalkoen en cognac is.
Wat te doen? Carmiggelt is al dood,
en zuster Magnussen al jarenlang vermoord.
Wat er op zit, is nog maar een glas:
Behorend tot de orde van de scherven,
doorschijn, groot gelijk en medicijnen.
Van lieverlee kan ik nu zelfs
foie gras en susa nina derven.
De tocht naar huis is niet echt zwaar :
wind blaast mijn zeilen bol
en het dagend licht uit ‘t oosten
bakent in de schijn van etalages
Een brede pechstrook voor mij af.
De kassa’s zwijgen stil; de drollen
van de honden kan ik waardig als een mens
ontwijken. Ja, het was een stille nacht.
Van een boom kwam niks in huis,
maar ik had wat goede wil in pacht.
In café Van Lieverlee, deze oude haven,
vond ik de Rollen van de Dode Zee
Die gewaagden van onvrede, zwarte sneeuw
en goud en wierook op de helling zetten.
De nacht werd als de straat zo oud
en buiten was het bitter koud.
Nee, mijn heiland had geen engelenhaar.
Zijn licht was staal dat blikkerde.
Zijn pakpapier vertoonde oorlogskleuren
en zijn tuig hield zich vertrekkensklaar.
26-11-10
LAMPERNISSE
Ik wou naar Lampernisse.
Ongezien ter plekke afstappen.
Honderden jaren inademen.
Akkoord gaan met oudheid.
Me tegen de kerk aan schurken.
Niets drinken of eten want de horeca
was er allang gesneuveld
op de slagvelden van Levenslustig Vlaanderen.
Aldus geschiedde.
Even later stapte ik af
te Ieperen,
waar de Dood er weleer
een slachtveld van maakte.
Langer geleden was het te Lampernisse
echter ook goed raak.
Ik ben altijd ergens getuige van.
Geweest.
03-11-10
HARRY
Mulisch is dood. Mulisch gaat in de boot. Weer een ijdeltuit minder in de literatuur.
22-10-10
SCHORE
Het paradigma van de polder: Schore, Leke, Zande, Moere. ‘Een schorte groot.’ Zo zouden ze het hier zeggen. Ik reed vierkant rond de kerk en bevond me ras weer in de weidse lage streken. Ja: ik had wel degelijk de feesttent gezien. Er diende iets gevierd deze zomer in Schore, in dat binnenverblijf van zeildoek. Ik zette koers naar Leke, Zande, Moere. Zachte vloekjes onderweg. Binnenpretparkjes.
26-09-10
SCHOEN
Wat kan ik met je doen? Ik koop er twee. Ik loop ermee. Ik heb nu schoenen. Ik ga ze boenen. They rise and shine. They are mine. Ik stap ze in. Ik poets hun neus. ’t Is eerste keus. Ik rijg ze dicht. Een glad gezicht. Ze lopen kans dat ik met ze dans. Ik doe ze open. O, ik ga er nog twee stoute kopen.
15-08-10
TITELLOOS
Een dichter is een redder in een onbewaakte zone.
Er zijn woorden overboord.
Het doet er niet toe.
Een dichteres is een baadster in een nat bad.
Zij hoeft niet gered te worden.
27-07-10
ASTAIRE, ROGERS
De tram rolt weg.
De trein verdwijnt.
En toch nog even een tapdansje
op het scherp van het straftoestel tijd.
Een ijsbloem hangt ontnuchterd toe te kijken,
vastgevroren aan het venster.
Een bons en de boss komt eraan;
zijn havanna ademt een reëel gat
in de ogenschijn van eeuwigheid.
Ach, even kreuken met de deukhoed,
even rollen met de dollars,
en hop, tip top, tip tap, tap tap:
tap tap tap tap tap tap taptoe
Vacuüm verpakt
even stilhouden
op de eigen as.
Tussen twee duize-
lingen in even
balanceren
op hete kolen.
Didn’t they shoot us, Ginger?
No Freddy, we were saved by our shadows.
03-07-10
LUTETIA
LUTETIA (CIVITAS PARISIORUM)
De koele vriendelijkheid van de ober, kan ik mee om.
De duif die dwars door mijn hart scheert, kan ik mee om.
Een langzame dood door gebrek aan slaap, kan ik mee om.
Een immobiel bestaan bumper na bumper, kan ik mee om.
Een overdosis aan ingehouden theatraliteit, kan ik mee om.
Gewurm en gezweet onder de grond, kan ik mee om.
Het zoveelste gebedel om aandacht en brood, kan ik mee om.
Toeters en bellen in flarden van mist, kan ik mee om.
Ontbreken van stilte terwijl niemand iets zegt, kan ik mee om.
Haastparels hoesthoeken hangstaarders, kan ik mee om.
Geheel te onthouden dampen en wasems, kan ik mee om.
Duivelse spuwers en heilige hoeren, kan ik mee om.
Huiverkerken zweetspektakels gevangenisproza, kan ik mee om.
Smeekbedes om diepte in gulden snedes, kan ik mee om.
Portes de çi et marchés aux ça, kan ik mee om.
Pruisen en Zwitsers en Kelten en Goten, kan ik mee om.
Het dreunen van drilboren op zondagen, kan ik mee om.
De duikvlucht van grasgroene flessen, kan ik mee om.
Gejuich en gejoel uit reisbussen ontkurkt, kan ik mee om.
Schijtwitte daken bij vlagen van ouden van dagen, kan ik mee om.
Een snack en een beet om de volgende hoek, kan ik mee om.
Als het maar Parijs is.
07-06-10
ZANDVOORDE
Zandvoorde bij Ieper.
Ik kwam alreeds van verder en van dieper.
Zandvoorde: uw broodautomaat.
Dat die daar staat!
Uw wegwijzers naar overal ergens anders.
Bovenal uw glooiende rust.
Zelfs het beschrijven van een omtrekkende beweging
heeft hier geen zin: er komt geen dooie kat.
Toch zie ik plotseling L’Oreal staan.
Een houvast, een geruststelling.
Ik kan weer heelhuids naar Heule, mijn thuis.
05-05-10
MANNEN
Mannen klimmen op bergen
en vrouwen. Dalend zijn ze
verslagen. Veroveren doen ze:
iets waar ze op kunnen, of in.
Geef ze de leegte en ze maken die
vol met verse leegte: kanon,
penis, booreiland, politiek.
Er schort niets aan berg en vrouw.
Mannen: momenten om op te schorten,
mammoets die aldoor sterven,
monumenten in verzekerde bewaring,
vergissing van god, ook al een onvrouw.
Na ampele expertise treft men
een hart aan, dat pompstation
dat vet & alcohol & nicotine
probeert te vertalen in begrip.
Het blijft helaas bij hijgen.
Na beven en geven komt krijgen.
Mannen zijn krijgers, zwaaiend
met wapens bij vuren en vrouwen.
Tussen de lakens worden ze vloeibaar.
Een vulkaan kunnen ze niet aan.
Subtropisch, arctisch, pieken, dalen:
mannen kunnen Tibet niet aan.
08-04-10
ENCEPHALOGRAM
Het waait over Golgotha.
De wereld ligt in puin.
In de touwen hangt een pop,
zijn kroon staat ietwat schuin.
Anderen heeft hij gered, maar
eigen angst is zwart als inkt.
De honderdman wacht op een teken
dat tot nader inzien dwingt.
Dit versplinterd lichaam, haaks
op aarde, vertrekt van pijn
voor eeuwen. Stenen tikken luid:
voor wie zal de mantel zijn?
Smart priemt door de vrouwen heen.
Het wordt donker. De natte spons
wordt bij de kruik gegooid. Alleen
het wonder blijft genadeloos uit.
De vrouwen staan als zwarte vogels
aan de totem van Golgotha.
Zij bloeden. De regen kerft
en laat zijn rode striemen na.
Wonden tussen de benen.
Het hart dat aan zijn ketting rukt.
Ogen die glashard wenen
en de adem die in kelen stokt.
Alles is er voor het drama:
De wijn, soldaten, en de wijven.
De tijd gaat voor anker; de heuvel
zaait zijn kanker in hun lijven.
Azijn mengt zich met lood.
Op deze godverlaten beurse plek
wordt met klinkende munt betaald.
Beroepssoldaten drinken totterdood.
Zij ledigen vele bekers pijn.
Smart drupt uit infusen
regelrecht in ’t hart.
Het is vreselijk vrouw te zijn.
En moeder van een dode man.
Aan de totem van Golgotha
staat zij als een zwarte vogel:
trillend, bang en vleugellam.
De heuvel wordt met drie gedeeld.
Goed en kwaad zijn streng verdeeld
in rechts en links. Elke man
geeft nog wat tekenen van leven.
Maar niemand kan de armen kruisen.
Hij in ’t midden krult van pijn.
Hij is een vraagteken van vlees.
Dat moet dan een koning zijn.
Hij draagt de kroon
en wordt het meest gehoond.
Die van links heult zwakjes mee.
Rechts heeft al zijn spijt betoond.
Heuvel, hel en hemel.
Een staak, doornen en een duif.
Wat heet hier goed? Wat kwaad?
Straks is het te laat.
Alles smeekt, alles krimpt, alles breekt.
De dood riekt zuur. De wind smaakt
naar nat hout. Omstreeks het negende uur
geeft deze mensenzoon de geest.
De beste dobbelaar springt op.
De taken worden verder uitgedeeld.
De werktuigen om af te maken
liggen in het slijk gereed.
Wat hebben die twee gedaan
dat hun de benen worden gebroken?
Wat heeft in ’s hemelsnaam hij daar misdaan
dat hem de zijde wordt doorstoken?
Zij naderen; de vogels deinzen.
Als lijden is ten top gedreven
doet het lichaam niet meer mee.
Steek die ene, breek die twee.
Daar staat een ladder in de leegte.
Daar gaapt een open graf.
Daar is een kruik verdwenen.
Het Romeins karwei is af.
Wie is verlaten, wie staat samen?
Tegen loden lucht stijgt stil een duif.
Niets gebeurt, niets verroert, niets beweegt.
Het waait over Golgotha, amen.
22-03-10
BALLADE
Zij hing in de Boom der Kennis te bungelen.
Een zucht van oostenwind streelde de stam,
maar niet de takken die haar kraak en net
gevangen hielden in hun röntgengreep.
Zij had opgehouden te bestaan.
De Boom stond er tegen Beter Weten in.
Hij wou die Mens helemaal niet schorsen.
Jaarringen, ja, maar geen strakke strik
om het vlees waar het lijf het dunst is
en de stamboom het bestaat op te houden.
Toen men ter plekke afstapte
(drie, vier beroepen uit de levende wereld)
en scherper toekeek, ook geholpen door instrumenten,
ontdekte men geen oorzaak.
Tot er eindelijk iemand naar omhoog keek:
de Boom had al zijn bladeren losgelaten.
Oostenwind, weet je wel.
26-02-10
ZANDMAN
Nu houd ik op met slapen.
In de straten lopen spoken
die in de ochtend kwijnen.
In de bars zitten schimmen
die bij dageraad vervagen.
Nu wil ik ook verdwijnen.
Ik wil even één van hen zijn,
met ze praten bij een sigaret
en af en toe wat bitters drinken.
Ik zal samen met ze waken:
tussen gatenplant, spoelwater
en greepjes licht verzinken
en aan al de rest verzaken.
Nooit wordt het nog later,
vertellen mij de spreuken,
en ook dat God mij ziet.
Dat wil ik best geloven,
maar morsen doe ik niet.
En dat de tijd hier halthoudt,
is de reden van mijn komst.
Het is mijn bed dat gaapt.
Het is mijn hoofd dat gonst.
Ik wil alle uren opgebruiken
van de zandloper in mij.
Mijn das staat op halfzes.
In mijn kop valt een flesje om.
Een vlinder zoekt het melkglas
en zit doodstil in het holst
van rook en grap en alcohol.
We moeten er eens uit zijn,
zegt een man van honderd kilogram.
Een meisje van een slanker lijn
lipt in mousserend Frans
dat de boog niet altijd nietwaar
zo gespannen hoeft te zijn.
Groot gelijk heeft zij, het kind.
Ik ga en vlag mijn nacht af
met een grote zak patat.
Waar brandt nog wat licht?
Waar schijnt nu de lamp?
Is dit reeds een nieuwe dag
of mag ik nog een laatste glas?
Het trottoir schuift als een roltrap
naar mijn huis bergop-bergaf.
Die wou waken, kwam terug.
Die ging dolen, is weer thuis.
Een molen vraagt om koren;
ik begin weer van tevoren.
07-02-10
WHIRLING WILMA
Het huisje in de stille Vredelaan is na visite
en wat friendly fire van peuter Wilma
in een slagveldje herschapen.
Er liggen bommen onder stoelen
en banken zijn zowat opgeblazen.
Die ene pop – ze kreeg alleen een schop –
ligt noodlijdend naar ’t plafond te staren.
Het nieuwste nummer van het tuintijdschrift
bloedt uit bijna al zijn blaren.
Zelfs het vasttapijt verloor wat haren.
Peuter Wilma liet op haar oorlogspad
ook wat DNA en identiteitsgegevens
op deuren en diverse vensters na.
Het kwijl dat van de tochthond druipt,
is ook niet echt het zijne.
Haar vrolijke tactiek van de verbrande aarde
is meedogenloos, verschroeiend, nietsontziend:
zij maakt van iedere vijand haar boezemvriend.
Voorwaar: peuter Wilma heeft het stille huisje
in de Vredelaan wel heel erg grondig aangedaan.
24-01-10
NO PRISONERS!
No prisoners, no press! Gevraagd: wie zijn je literaire voorbeelden? Gezegd: geen. Maar ik hou van teksten van Dylan Thomas, James Joyce, Pé Hawinkels en Thomas Pynchon. Hobby? De pers wandelen sturen.
03-01-10
ICHTEGEM